خسته ام. کف پاهایم ذق ذق می کنند. صبح که بیدار شدم دوش گرفتم. موهایم را سشوار کشیدم. از وقتی موهایم را کوتاه کرده ام خیلی راحت خشک و صاف می شوند. بعد روسریم را انداختم سرم و رفتم سر کلاس آنلاین . آخرین کلاس آنلاینم بود. بعد رفتم کلاس خانه مردم. از عید تا حالا ندیده بودمشان. زنگ خانه شان را فراموش کرده بودم. توی کوچه شان فیلمبرداری بود و جای پارک نبود. بالاخره در کنار شاخه آویزان درخت توت با احتیاط و فاصله ماشین را رها کردم و دویدم سمت کلاس. بعد پدربزرگ بچه نشسته بود روی صندلی جلوی در خانه اش. بهش سلام کردم و گفت من پدربزرگ رارا هستم. موهایش قبل عید سفید بود و حالا مشکی بودند. گفتم بله خوشبختم. گربه ها در گوشه و کنار حیاط ولو بودند . مامان رارا نبود به جایش پرستار به پیشوازم آمد و بابای دکترش با شلوارک داشت با تلفن حرف می زد و درباره داروها صحبت می کرد. داروخانه نرفته بود. رارا موهایش را کوتاه کرده بود و خوشحال دوید سمتم. در دستشویی را فراموش کرده بودم. اشتباهی در رختشورخانه را باز کردم. 

بعد از کلاس رفتم سمت خانه نانا و لالا که پدربزرگشان بیمارستان بود. ابرها آنقدر قشنگ بودند که حواسم را پرت کرده بودند. یک لایه کلفت و صاف و نرم مثل لحاف پهن شده بودند پشت کوه ها. رسیدم مامانشان هنوز بیمارستان بود. من و کبی در حال خانه داری و بچه داری بودیم. بازی کردیم. ناهار خوشمزه خوردیم. در پارکینگ دوچرخه بازی کردیم. من بابا لالا فوتبال بازی کردم. بعد هم کلاس های آنلاین شان که شروع شد من به جای مامان بهشان در کلاس کمک کردم.

وقتی کلاس تمام شد حاضر شدم ، مامانشان  سید و بالاخره پدرش مرخص شده بود. 

از راه دوست داشتنی خودم به خانه برگشتم. از جلوی خانه های قشنگ گذشتم. و بعد رفتم خرید. برای خانه. تا برسم خانه از هفت گذشته بود. آمدم کمک مامانم برای شام . برای کارهای خودم و دخترک و خانه. 

الان که دراز کشیده ام، چشمانم دارد بسته می شود. با تیغ افتادم به جان خودم تا فردا که نوبت دکتر دارم تمیز باشم. با تیغ زخمی شدم و خون راه افتاد. دستمال گذاشتم .

دارم به پادکست قسمت پم و جان از کتاب درمان شوپنهاور گوش می دهم. هر کدام با زندگی دیگری عاشق همدیگر هستند.

دلم برایت تنگ شده .

۱۴۰۰/۲/۲۸