-
[ بدون عنوان ]
چهارشنبه 7 آبانماه سال 1382 19:10
به تو دستمیسایم و جهان را درمییابم، به تو میاندیشم و زمان را لمسمیکنم معلق و بیانتها عریان. میوزم، میبارم، میتابم. آسمانام ستارهگان و زمین، و گندمِ عطرآگینی که دانهمیبندد رقصان در جانِ سبزِ خویش. از تو عبورمیکنم چنان که تُندری از شب.ــ میدرخشم و فرومیریزم. (شاملو ) ببین بارون گرفته .
-
[ بدون عنوان ]
سهشنبه 6 آبانماه سال 1382 23:27
از تونل تاریک وجودم عبور خواهم کرد . فریاد خواهم زد . حجابها را کنار خواهم زد . از همه جا فرار خواهم کرد . و از غربت تنهایی هجرت خواهم کرد . از همه خطها گذر خواهم کرد . از همه بایدها و نبایدها . از جاده های پوشیده از برف . از دره های وسیع . همه قانونهای هستی را زیر پا خواهم گذاشت . فکر خواهم کرد . به صدای سکوت گوش...
-
[ بدون عنوان ]
سهشنبه 6 آبانماه سال 1382 17:58
خیلی خوبم . معذرت می خوام که دیروز این همه بد بودم . واقعا ببخشید . دلم برای همه تنگ شده . اون هم زیاد . این دو روز به اندازه یک قرن گذشته . امروز و دیروز به اندازه کافی عجیب بود . بعد از کلاس وقتی که همه برگها روی هم جمع شده بودند که توی سطل ریخته بشن رفتم نفس عمیق . تنهایی. دلم می خواست باهام بودی و یه صندلی کنارم...
-
[ بدون عنوان ]
دوشنبه 5 آبانماه سال 1382 15:34
امروز بد ترین روزی بود که داشتم . اصلا روز نبود . همش شب بود . هیچ نوری توی چشمهام نبود . قیافه ام ترسناک بود . چون تمام وجودم رو ترس فرا گرفته . دارم فرو می رم . نمی دونم .احساس خفگی به همراه بارون . گریستم . و اشکهام بند نمی آد . شاید از از دست دادن ترسیده ام . کاش می شد این احساسم تموم بشه . ولی باید بگذره تا خوب...
-
[ بدون عنوان ]
یکشنبه 4 آبانماه سال 1382 19:46
داره بارون می آد . قلبم می آد توی دهنم . می دوم توی ایوان . از خوشحالی دلم می خواد جیغ بزنم . بالاخره بارون اومد . موهام خیس می شه . کف پاهام مثل دستهام یخ می زنن. ولی دلم می خود بمونم زیر بارون . تا بشوید دلتنگیم را . ابرها چطوری قطره قطره می شن میان روی سرم ؟ چقدر مهربون شدند . مرسی . وای چقدر بارون خوبه . هر جا...
-
[ بدون عنوان ]
یکشنبه 4 آبانماه سال 1382 11:36
هر روز صدای زنگ در خانه زده می شود . بی آنکه منتظر کسی باشیم . و و قتی در را باز می کنم سه تا بچه قد و نیم قد ایستاده اند . ظاهرشان مثل ما نیست . مثل ما لباس نپوشیده اند . اصلا مال اینجا نیستند . فقط می دانم خانه اشان همان آلونکی است که در سمت چپ پنجره پیداست . و مثل ما انسانند و حتما گرسنه می شوند . حتما از سردی هوا...
-
[ بدون عنوان ]
جمعه 2 آبانماه سال 1382 09:22
من باردار شده ام از هماغوشی با پائیز از احساس ماهی کوچک که دچار آبی دریای بیکران بود از هیجان یک چهار شنبه از روزی که باد همه چیز را با خودش برد از خواب یک ستاره قرمز از صدایی در انتهای صمیمیت حزن از زخمهایی که همه از عشق بودند از بره ای روشن که علف خستگی ام را چرید از پنجره ای که با آفتاب رابطه داشت ...... من باردار...
-
[ بدون عنوان ]
چهارشنبه 30 مهرماه سال 1382 14:24
عجب بساطی داریم امروز ها ! رفتم دنبال وانت انار توی خیابون بیارمش خونه . یکی نیست بگه بابا عاقل یه نیگاه توی پارکینگ رو بنداز که ماشین توی خونه هست پیاده نری تا وانت انار رو بیاری . خلاصه وسط چهار راه آقاهه رو دیدم . می گه شما دختر فلانی هستی ؟ می گم بله . توی ماشین بهم می گه پدرت یزدی اند ؟ می گم نه . اصفهانی اند ولی...
-
[ بدون عنوان ]
چهارشنبه 30 مهرماه سال 1382 10:44
اگر که بیهُده زیباست شب / برای چه زیباست / شب / برای که زیباست؟ــ شب و / رودِ بیانحنایِ ستارهگان / که سرد میگذرد. و سوگوارانِ درازگیسو / بر دو جانبِ رود / یادآوردِ کدام خاطره را / با قصیدهیِ نفسگیرِ غوکان / تعزیتیمیکنند / به هنگامی که هر سپیده / به صدایِ همآوازِ دوازده گلوله / سوراخ / میشود ؟ اگر که بیهُده...
-
[ بدون عنوان ]
سهشنبه 29 مهرماه سال 1382 10:47
شبهای بلند نمی گذارد تو بخوابی . تو می بینی ولی من چیزی در چشمانم نیست . نه ستاره نه ماه و نه ابری که ببارد . چشمانت از خستگی نیست که نمی خوابند . از نوری ایست که در تاریکی شب می بینی . کاش ستاره ای می شدم در چشمانت . یا نور ضعیفی از غروب مانده در انتهای مهر . نه ستاره شدن را بلدم نه تابیدن چون خورشید . می دانم فقط...
-
[ بدون عنوان ]
دوشنبه 28 مهرماه سال 1382 13:35
توی راه که با اعصاب خوردی میومدم یه بچه ی مدرسه ای رو دیدم که کیفش دو برابر خودش بود و این صحنه کافی بود تا همه دغدغه های ذهنم رو بذارم یه گوشه ای و راحت تر بشینم سر جام توی تاکسی... من مریم هستم که می نویسم و صاحب وبلاگ اینجا نشسته و نیگاه می کنه که آخرش که چی؟چی می خوام بنویسم.خلاصه خواستم بنویسم تا مثل این تازه به...
-
[ بدون عنوان ]
یکشنبه 27 مهرماه سال 1382 17:35
خالی می شوی . هیچ صدایی نیست جز غروب و گنجشکها . دلت می گیرد . صدایی تو را گرم می کند به زندگی مثل سیب سرخ سهراب . کاش می شد ستاره ای چید . و کتابی پیدا کرد که هیچ وقت تموم نمی شد . و دوباره باد . و از باران خبری نیست . کاش غروب این همه دلگیر نبود .
-
[ بدون عنوان ]
یکشنبه 27 مهرماه سال 1382 14:37
بهت تلفن می زنم . صدات خسته است . مهربون . قاطع و شجاع و دلتنگ . دیشب هر چی خونه اتون گرفتم اشغال بود . رفته بودم خونه آقا جون . تنها بود . وقتی خوابش برد کز کردم و بوی بارون رو نفس کشیدم . نشد برم زیر بارون . چقدر از صبح منتظرش بودم ولی فقط بوشو حس کردم . حیف شد . بهت حسودیم شد که زیر بارون پیاده راه رفتی . من حتی...
-
[ بدون عنوان ]
شنبه 26 مهرماه سال 1382 13:51
عبور باید کرد . صدای باد می آید، عبور باید کرد. و من مسافرم ، ای بادهای همواره ! مرا به وسعت تشکیل برگ ها ببرید . مرا به کودکی شور آب ها برسانید . و کفش های مرا تا تکامل تن انگور ؛ پر از تحرک زیبایی خضوع کنید . دقیقه های مرا تا کبوتران مکرر در آسمان سپید غریزه اوج دهید . و اتفاق وجود مرا کنار درخت بدل کنید به یک...
-
[ بدون عنوان ]
پنجشنبه 24 مهرماه سال 1382 18:07
تو پیامبر من می شوی؟ دخترک از خورشید پرسید .و نور خورشید اونقدر زیاد بود که چشمهاشو بست . از ابر پرسید پیامبر من می شی ؟ و ابر قطره قطره بارون شد روی سرش . به باد گفت : پیامبر من ...... و باد وزید و حرفهای دخترک رو با خودش برد . سالها می گذره و دخترک بزرگ شد . و هنوز پیامبر شو پیدا نکرد ه . خورشید هنوز نور می پاشه ....
-
[ بدون عنوان ]
چهارشنبه 23 مهرماه سال 1382 15:26
دیروز چقدر غروب خورشید قشنگ بود . دوباره منگ و مات توی خیابونها راه می رفتم . مثل روزهای یک شنبه که همیشه از خونه خانوم افخمی می اومدم بیرون هیچی توی ذهنم نبود . هیچی هیچی توی سرم نبود . بدون هیچ احتیاطی از وسط هر چی خیابون بود گذر کردم . دارم تغییر می کنم . مثل مریم دارم یه انرژی عجیبی برای انجام کارها پیدا می کنم ....
-
[ بدون عنوان ]
سهشنبه 22 مهرماه سال 1382 10:06
عشق . موسیقی ای وجود دارد که صدایی ندارد ؛ روح بی تاب این موسیقی خاموش است ؛ عشقی وجود دارد که بدن در آن محلی از اعراب ندارد ؛ روح در اشتیاق چنین عشقی بی صورت است . حقیقتی وجود دارد که شکلی ندارد . روح بی قرار چنین حقیقتی بی شکل است . بنابراین آهنگها راضی نمی کنند . بدنها راضی نمی کنند و صورتها روح را ارضا نمی کنند ....
-
[ بدون عنوان ]
چهارشنبه 16 مهرماه سال 1382 14:51
: من خواب دیده ام که کسی می آید : من خواب یک ستاره قرمز دیده ام : و پلک چشمم هی می پرد : و کفش هایم هی جفت می شوند و کور شوم : اگر دروغ بگویم : من خواب آن ستاره قرمز را : وقتی که خواب نبودم دیده ام : کسی می آید : کسی دیگر کسی بهتر : کسی که مثل هیچ کس نیست ............... و سفره را می اندازد و نان را قسمت می کند و پپسی...
-
[ بدون عنوان ]
سهشنبه 15 مهرماه سال 1382 09:55
کتاب را از وسط نصف می کنیم . قاتل ! جانی ! آدم کش ! کتاب نصف کن ! و هر دو با دهان باز می خندیم . چه خوشبختی عظیمی است با مریم ناهار خوردن ! کاشکی کتاب را دودر می کردی ! و این بلا را بر سرش نمی آوردی. البته می دونم پیشنهاد خودم بود . اما بقول خودت ابتکار جالبیه ! حالا نیمه اول دست من است و نصف دیگر فنجان چای دست تو ....
-
[ بدون عنوان ]
یکشنبه 13 مهرماه سال 1382 16:16
عشق.چه موهبتی بالاتر از عشق است؟ و هنوز می پرسی ـ من چه دارم که ببخشم ؟ آه . دیوانه ! وقتی عشق را نثار کنی چیزی دیگر نمیماند تا نثار کنی حتی خود تو هم نمی مانی زیرا نثار عشق یعنی نثار خویشتن تو خود را بخشیده ای حالا بگو کجایی؟ اونقدر ذوق کردم که حالا این همه اومدن و بهم سر زدن .خواب بودم .و بعد خواب کمی که بعد این همه...
-
[ بدون عنوان ]
شنبه 12 مهرماه سال 1382 20:55
هوا امروز چه باحال شده . چه ابری خاکستری. توی تاریکی اتاق فقط رعد و برق بود که اتاق رو روشن می کرد. یک لحظه از ایوان نگاه کردم .دیدم از شکاف ابرها خورشید نور زده . چه تلاشی برای تابیدن می کرد.د لم خواست زیر اون شکاف بایستم و بارون بخورم .اون قدر که مو هام خیس خیس شه. بعد اون قدر باد بهم بخوره که توی چشمهام اشک جمع بشه...
-
[ بدون عنوان ]
شنبه 12 مهرماه سال 1382 16:34
مرا بگذار به خویشتن بگذار من و تلاطم دریا تو و صلابت سنگ من و شکوه تو ای پرشکوه خشم آهنگ من و سکوت و صبور ی؟ من و تحمل دوری ؟ مگر چه بود محبت که سنگ سنگش را به سر زدم با شوق ؟ من از هجوم هجاهای عشق می ترسم امید بی ثمری خانه در دلم کرده ست به دشت و باغ و بیابان به برگ بر گ درختان و روح سبز گیاهان گر از کمند تو دل رست...
-
[ بدون عنوان ]
جمعه 11 مهرماه سال 1382 19:58
از اصفهان بهت تلفن می زنم .صدات توی گوشی می پیچه!دلم برات یه ذره شده .تا حالتو می پرسم بهم می گی باهاش حرف زدی.و من نفسم توی سینه ام حبس می شه .تند تند حرفهایی که بهت زده رو برام تعریف می کنی .هیچ اتفاقی برام نمی افته . نه دوباره عاشقش می شم . نه دلم می خواد براش توضیحی بدم که چرا بقول خودش تحویلش نمی گیرم .من فقط...
-
[ بدون عنوان ]
چهارشنبه 9 مهرماه سال 1382 17:51
به باغ همسفران صدا کن مرا. صدای تو خوب است. صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است که در انتهای صمیمیت حزن می روید. در ابعاد این عصر خاموش من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنهاترم. بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است. و تنهایی من شبیخون حجم ترا پیش بینی نمی کرد. و خاصیت عشق این است. کسی نیست. بیا تا زندگی را...
-
[ بدون عنوان ]
سهشنبه 8 مهرماه سال 1382 14:04
کاش امروز پامو از خونه بیرون نمی ذاشتم ! تا صدای پدرتو شنیدم که از پنجره ماشین به بابام سلام کرد دلم هری ریخت! سریع به پدرت سلام کردم و رومو کردم اون طرف. می ترسیدم برگردم . نمی خواستم توی چشمهات نگاه کنم.نمی خواستم ببینی اشکهام سر می خورن می ان پایین! نمی خواستم ببینی هنوز اینقدر ضعیفم که نمی تونم خودمو نگه دارم ....
-
[ بدون عنوان ]
دوشنبه 7 مهرماه سال 1382 10:35
I speak out of the deep of night out of the deep of darkness and out of the deep of night I speak. if you come to my house, friend bring me a lamp and a window I can look through at the crowd in the happy alley. Forugh Farrokhzad
-
[ بدون عنوان ]
یکشنبه 6 مهرماه سال 1382 16:18
سطل رو بر می دارم .پر از آبش می کنم .بعد کف درست می کنم .یکی یکی پله ها رو تمیز می کنم .انگار دارم پله پله لایه های مغزمو تمیز می کنم . یکهو همه خاطرات می اد جلوی چشمم .اون روز که رفتیم نمایشگاه .بهم می گه باهاش حرف نمی زنی یا قهری؟می گم خیلی وقته حرف نزدم .چیزی شبیه قهره .بهت تلفن می زنم .خونه نیستی .هنوز نرسیدی و من...
-
[ بدون عنوان ]
یکشنبه 6 مهرماه سال 1382 11:45
برای دیدن ستاره ها به آسمون خیره می شم .همین طور برای یافتن ماه .شاید ماه زودتر غروب کرده است .از مزارع گذر کردم و به کویر رسیدم . کویر .بی انتها و ساکت .بی سخن و صبور .اونقدر بزرگه که دلم می خواد توی تنهایی اش پنهان شوم .و تمام حرفهای نگفته ام را برایش باز گو کنم .برایش بگویم که این خودش نیست که تنهاست .اگر انسان بود...
-
[ بدون عنوان ]
شنبه 5 مهرماه سال 1382 17:38
پیغام ماهی ها رفته بودم سر حوض تا ببینم شاید ، عکس تنهایی خود را در آب ، آب در حوض نبود . ماهیان می گفتند: "هیچ تقصیر درختان نیست." ظهر دم کرده تابستان بود ، پسر روشن آب ، لب پاشویه نشست و عقاب خورشید ، آمد او را به هوا برد که برد. به درک راه نبردیم به اکسیژن آب. برق از پولک ما رفت که رفت. ولی آن نور درشت ، عکس آن...
-
[ بدون عنوان ]
شنبه 5 مهرماه سال 1382 10:27
سرش رو بالا آورد.آسمون بلند اونقدر آبی بود که دلش خواست پرواز کنه.دیگه برای همیشه آسمون مال خودش بود و زمین زیر پاش خونه اش .قدم زد و تمام خیابون دراز شهر رو روی لبه جدول پیاده رفت.اونقدر وقت داشت که می تونست تمام شهر رو پیاده بره .و فکر کنه.فکر کنه که دیگه آرامش و سکوت رو بدست آورده . صدای بلند کسی به اسم پدر همیشه...
