فصل جدایی

۱۴ مهر ، ۱۴ آبان ، ۱۴ آذر ، ۱۴ دی ...

برف می بارد روی برگهای زرد پائیزی ،

جوانه می زنند درختهای خشکیده زمستانی ،

خدای زمان هم از اینهمه انتظار خسته شد !

تو دیگر باز نمی گردی .

تناقض

افکار مردها از مرگ 

 ناشی می شود

ولی زنها زندگی را

با چنگ و دندان

حفظ می کنند .

بیژن جلالی

بی جواب

آیا نوبت آن نرسیده که آن نگاه سنگین سرگردان و صبور راز خود را بازگو کند ؟

آیا زمان آن نیست که آزادی از قفس خویش رها شود؟

و تن بیارامد ؟

دیالوگ ۲

+ آقا پسر ، چنده ؟

ـ سه  بسته شکلات، پونصد ،

+ بیا ،

- مرسی

و چشمان خیس من را فقط اتوبوس دید و غصه ام را خیابان فهمید ،

دیالوگ

- اگه بگم دیگه بهش فکر نکنی، قول می دی دیگه فکرشو نکنی؟

+  قول می دم.

- پس دیگه بهش فکر نکن .

وعده دیدار

امروز مهتاب به دانشگاه ما می آید.ساعت ۲ تا ۴ .

لینک ۱  ۲  ۳  ۴

پ ن : امروز بهترین روز عمرم بود .

بغض مهتاب( ۲)

چشمهایت را می شناسم ، دستهایت و حتی ضربان قلب مهربانت را خوب می شناسم ، تو همانی که از صفحه تلویزیون دیدم ، وقتی 6 آذر می نوشتم کاش می توانستم ببینمت و دستان عاشقت را در دستانم بگیرم ، هیچ فکر نمی کردم که این آرزو در 25 آذر به حقیقت بپیوندد که بتوانم ببوسمت ، در آغوشت بگیرم و دستانت را در دست بگیرم و با تو حرف بزنم ، و تو نیز مهربانی را بر من تمام کنی ، حالا زنی در کنارم نشسته است که شاید بعضی  ازحرفهایش را نمی فهمم اما در کنار او نشستن من را بوجد می آورد ، و از خیره شدن بر چشمهایش لذت می برم ، و انگار هزار سال است که می شناسمش ، هزاران سال است که این چشمها را دیده ام و می دانم و تمام دردها و رنجها و شادیهایش را می شناسم ، و می دانم ، می گویم مگر می شود ؟ مگر می شود این دستها عاشق نباشند و بتوانند این همه سوزن دوزی های زیبا را بیافریند ؟ و تو لبخند می زنی ، دلم می خواهد بیشتر بدانم ، اما بیشتر سکوت می کنم انگار که با سکوتم با تو حرف می زنم ،  و حالا چشمها و دستها بدون واسطه رو به رویم هستند و از نزدیک بغض مهتاب را می شنوم ، می بینم و بو می کشم ،

پ ن :از مهتاب نوروزی متولد 1312 قاسم آباد ایرانشهر استان  سیستان و بلوچستان،امروز در فرهنگستان هنردر همایش گنجینه های از یاد رفته ایران تقدیر به عمل آمد .   

شوم

لعنت به پنجره های رفلکس ، که قاتل گنجشکهای بی حواس است!وقتی رسیدم بدنش هنوز گرم گرم بود اما مرده بود ،یک قرص سرماخوردگی چقدر بی جانم کرده بود و فقط اشکهایم بود که می ریخت ، لعنت به برجهای بلند که نمی گذارند یک عکس پس زمینه آسمان ِ درست و حسابی بگیرم ، لعنت به پرده که نور را از اتاقم دزدیده ، لعنت به سرمای بیجهت که برگهای شمعدانی هایم را زرد کرده ، لعنت به زندگی که زندگی را از من گرفته ،لعنت به مرگ که من را از یاد برده،

مالیخولیا

پاهایم را روی هم می اندازم ،دارم چیزی می خوانم ، روی صندلی گرد چرمی ، مدل شده ام ، بچه ها دارند طراحی می کنند ، چشمهایم را می بندم ، می خواهم لحظه ای فکر نکنم ، نمی شود ، می خواهم غصه بخورم ، راحت لبهایم آویزان می شود و قیافه ام تغییر می کند که صدای بچه ها در می آید ،تکان نمی خورم ، نفس کشیدنم هم آرام است ، حرف نمی زنم ، مثل همیشه با کسی سربه سَر نمی گذارم ، شعر می خوانم، مزاحم شما شدم ،‌می دانم، چراغ را روشن می کنم ، گلدانها را آب می دهم ، پنجره ها را باز می کنم ، و بعد می روم ... از حرفهای بچه ها خنده ام نمی گیرد ، پاهایم سِر شده ، خواب رفته اند ، اشک جمع می شود تو چشمانم ، نمی گذارم پائین بیاید ، نمی دانم چه مرگم شده ، اضطرابم کمتر شده از روزهای قبل ولی گرفته ام ، دنبال دلیلم ، دلتنگی ؟ غصه دارم ، از کسی رنجیده ام ، نمی توانم بگویم ؟ خودم را به خانوم افتخاری می چسبانم ، مثل بچه ها ، و می گویم دلم می خواهد بغلتان کنم ، می خندد، دستانش خیس است ، توی تاکسی بغض می کنم ، توی ذهنم می نویسم من از اتوبان یادگار قصه ها خواهم نوشت ، از اتوبان چمران ، همت ، از لحظه های تلخ و شیرینم که در این اتوبانها گذشت ، تصادفهایی که کردم و نکردم، دیگر نمی توانم رانندگی کنم ،کند شده ام، هفته پیش نزدیک بود بکوبم به ماشین جلویی، حواسم نیست و هست ، عدم و وجود یین و یانگ ،امروز توی آینه خودم را جستجو کردم و پرسیدم : ایمان داری به خودت؟ این تو هستی که نقطه سفیدی به نام مرگ تو را به نیستی خواهد برد؟اسکناس را بیرون می کشم ، توی کیف پولم عکسی از مریم گذاشته ام که خودم انداخته ام و چاپ کرده ام ، توی دلم می گویم خیلی دوستت دارم . و هیچ چیزی برایم نمی ماند جز بقیه پولم و سربالایی همیشگی .    

نمایشگاه گروهی سفال

دعوت میکنم از نمایشگاه سفال دوستانم در نگارخانه ابن سینا دیدن فرمائید.
افتتاحیه: یکشنبه 18 آذر ساعت 16 تا 20
نمایشگاه تا تاریخ 22 آذر 86 دایر می باشد
ساعات بازدید 10 الی 13 و 14 الی 18
شهرک غرب فاز یک خیابان ایران زمین شمالی فرهنگسرای ابن سینا

پ ن : من حتما افتتاحیه می آیم مانا جان !