دم به دقیقه تصویری زنگ می زند می گوید تهران چه خبر؟

می گویم اینجا خبری نیست. گرم است. 

هیچ چیزی تغییر نکرده.

چقدر زنگ می زنی برو عشق و حال.

بعد تعریف می کند عصرانه چه چیزهایی خورده و داشته لب دریا پیاده روی می کرده و همسفری اش گفته اگر همینطور بخوریم اضافه وزن می گیریم باید شنا و پیاده روی هر روز داشته باشیم.

خوشحالم . بهش می گویم ما هم در بندر تهران که ساحلی ندارد داریم وقت می گذرانیم.

می گویم برو عشق و حال. با تی شرت زرد رنگش نشسته توی بالکن و سیگار دود می کند. آنجا هنوز هوا روشن است.

۱۴۰۰/۵/۱

اتفاق می افتد،

در گرمای مرداد

روی کاناپه آبی

صدای کولر و کشیده شدن ناخنها روی دیواره مبل

نیم ساعت در بهترین حالت ممکن 

از همه طرف

چه خوب که زنم 

تمام تنم آرام می شود.

۱۴۰۰/۵/۱

اولین روز زمستان گذشت. نشستم توی اناق صورتی‌ام که دوباره بهش برگشتم و گریه می‌کنم. گریه‌ام بند نمی‌آید. می‌خواهم سر بگذارم به بیابان شاید قدر زندگیم را دانستم. هیچ‌ امیدی به زنده‌بودن ندارم. هیچ چیزی دیگر خوشحالم نمی‌کند. هیچ چیزی. همه پایین شادند اما من یک فسرده‌ی بی‌انگیزه‌ام که فقط مرگ می‌خواهم. نمی‌دانم تا می اینطوری پیش برود. دلم گرفته. دلم از همه‌چیز و همه کس و همه جا.

چیزی به من بگو

شب یلدای من!

چیزی به من بگو

شب یلدای من!

دلم تنگ است، خیلی غمگینم. برگشتم خانه‌ی خودم. آنقدر زورگویی‌ها را نمی‌توانستم تحمل کنم! از صبح دارم اشک می‌ریزم.البته که من عادت دارم به این زندگی و چه اهمیتی دارد؟

۱۴۰۱/۹/۲۹

دستم را بریدم.

می خواستم لیموترش را قاچ کنم و آبش را بریزم روی قورمه سبزی ام که یک وجب روغن رویش بود. چاقوی تیز لغزید و انگشت اشاره دست راستم را برید. دقیقا بغل ناخنم. خون زد بیرون. دردم گرفت. والا حضرت و دخترک پریدند کنارم که چه شده، برایم چسب زخم آوردند. گرفتم زیر آب. بعد با دستمال کاغذی سفت انگشتم را فشار دادم. مامی فینگرم زخم شده. 

بعد حضرت والا برایم چسب زخم را بست. 

دقیقا جای زخم شروع کرد به زدن. انگار قلبم آمده باشد روی زخمم و هی تند تند می زد تا اینکه از تپش ایستاد.

و همه زخم های من از عشق است.

۱۴۰۰/۵/۱

قسمت هشتم زخم کاری

چه طوفانی شروع شد.

زن رو کرد به پدرش  و گفت: 

خودت می دونی زندگی با مردی که می دونی دوستت نداره چقدر سخته.

امروز درباره یک زن که از دو قسمت قبل وارد سریال شده می نویسم.

زنی که می گویم در فیلم منشی حاج مظفر است. قسمتهایی از فیلم کاملا سانسور شده اما نشان می دهد مردی که دارد با کشتن آدمها به قدرت می رسد، با این زن رابطه دارد و ازش خوشش آمده.

در قسمت قبل برایش عطر خریده بود، قبل از مدیرعامل شدن غصبی اش به ش پاشید که یکی دیگر از صحنه های سکسی فیلم است. 

حالا در پرونده ها چیزی پیدا کرده باز بر علیه مرد، مرد می گوید از هوش دختر جوان خوشش آمده، چهل و خورده با دختری بیست و پنج ساله.

به زنش می گوید و زنش می گوید از اینکه هوش از ظاهر برایت مهمتر است خوشم می آید. 

مرد با کیمیا هست و  با منصوره بود آن چند روز در کیش.

وقتی پسر مرد با اعتراض به مادرش تعقیب کردن پدرش را گزارش می دهد، مادر عصبانی و تهاجمی روی پسرش دست بلند می کند که از کارهای پدرش خبر دارد و به او مربوط نیست و حق این کارها را ندارد. 

برای رسیدن به اینجا که نظر پسرشان لجن است همه کار می کنند.

مرد از خواسته تنش نمی گذرد و زن برای داشتن بی نهایت پول هر ذلتی را تحمل می کند.

میبینی 

چه زنی شده ام، بوی پیاز داغ می دهم. قورمه سبزی پخته ام. رام و مثل بره می روم توی بغل حضرت والا موقع شستن ظرفها.

می خندم.

هر چه بگوید نه نمی گویم. می آید رد می شود و می زند به باسنم. و ماچم می کند و بلند می گوید عشق من. بهش باز می خندم.

۱۴۰۰/۵/۱

حالا بعد از اینکه حضرت والا یک صبحانه در حد کوش آداسی شاید هم بهتر زدند به بدن، جستجوی کیف آبگرم دوباره آغاز می شود.

چه صبحانه ای : نان تست فرانسوی، شیر ، چای دارچین دم کرده عالی، نان سنگک ، نان خامه ای که دیروز برای خودش از لادن خرید، خامه ، پنیر کیبی، خیار و گوجه. 

منم سریع وسایل قورمه سبزی و کوکوسبزی را از فریزر درآوردم. از حالا باید فقط غذا بپزم و داستان گوش بدهم. 

لباسهای شسته را سرجایش بگذارم و مهمتر از همه دنبال کیف آبگرم بگردم .

راستی ماه تولد حضرت والاست. باید سنگ تمام بگذارم.

از بالاتنه و پایین تنه و هر جور که فکرش را بکنی.

۱۴۰۰/۵/۱